Շտապ. 📌📌📌📌 «Օրենքով գողերը»..

Ամենաազդեցիկ ադրբեջանցի «օրենքով գող» Նադիր Սալիֆովը (Լոտու Գուլի) նոր միտում է սահմանել մաֆիայի առաջնորդի աթոռի համար պայքարում։ Պոտենցիալ դաշնակիցներին նա հայտարարում է, որ նոր «թագավոր» ընդհանրապես պետք չէ, իսկ ինքն անձամբ բոլորին կվերաբերվի «եղբայրաբար»։ Սակայն Սալիֆովը նախ պետք է դատաստան տեսնի հակառակորդների հետ։ Այդ բանակցությունների մասնակիցների վերլուծությունից հետո հասկանալի է դառնում, որ առաջին հարվածները կհասցվեն «օրենքով գող» Մերաբ Ջանգվելաձեի կլանին և նրան մոտ սուխումցի մաֆիոզներին, ովքեր հիմնավորվել են Թուրքիայում։

Վերջերս գաղութից ազատվելուց հետո Սալիֆովը հաստատվել է Թուրքիայում, որտեղ սկսել է ձևավորել սեփական կլանը։ Իրավիճակին ծանոթ գործակալության զրուցակցի խոսքով՝ Գուլին բանակցություններ է անցկացրել սուխումցի «օրենքով գողերի» հետ, ովքեր նախկինում եղել են Ռովշան Ջանիևի կլանի կազմի մեջ (Ռովշան Լյանկորանսկի, սպանվել է 2016 թվակնի ամռանը), և նույնիսկ Ջանիևի նախկին թիկապահի հետ, ով հանդիսանում է «օրենքով գող» Խաջիբաբա Թալիբխանլին (Խաջի Բեյլագանսկի)։ Ստեղծվել է զգացողություն, որ ո՛չ սուխումցիներին, ո՛չ Խաջիին առանձնապես չի անհանգստացրել այն, որ հենց Գուլին է համարվում Ջանիևի մահվան գործում ներդրում ունեցած «օրենքով գողերից» մեկը։

Սակայն, ինչպես ասում են «Փողից հոտ չի գալիս», իսկ Սալիֆովը, ըստ տեսաբանների, ամենահարուստ «օրենքով գողերից» մեկն է։ Ըստ շշուկների՝ Խաջին նույնիսկ անձնական զրույցներում հավատարմության երդում էր տվել։

Թվում էր՝ ամեն ինչ ընթանում է ըստ պլանի։ Գուլին այնուհետև պետք է աջակցություն գտներ ի դեմս «գողական գիլդիայի» հնաբնակներից մեկի։ «Ավագ ընկերների» գլխավոր հավակնորդների թվում էր Մերաբ Ջանգվելաձեն (Մերաբ Սուխումսկին)՝ սուխումցի «օրենքով գողերի» առաջնորդը։

Սակայն նոյեմբերի սկզբին թուրքական ոստիկանությունը ձերբակալեց տեղի կազմակերպված հանցավոր խմբավորման մոտ 10 անդամի, ներառյալ Ռովշանի եղբորը՝ Նամիկ Ջանիևին և Խաջիին։ Նրանց ձերբակալել են այն պահին, երբ նրանք զենքով պատրաստվել են ներխուժել Գուլիի առանձնատներից մեկը և սպանել այնտեղ բոլորին, ներառյալ Սալիֆովին։ Ավելին՝ մարդասպաների ձեռքին եղել է շենքի մանրամասն պլանը, որը կարող էր կազմել միայն առանձատանը հաճախ լինող մարդը։

Գուլին ակնթարթորեն մահվան դատավճիռ է կայացրել դավաճան Խաջիի նկատմամբ։ Կասկածի տակ է հայտնվել նաև սուխումական կլանը՝ Մերաբի հետ միասին։ Սալիֆովի թիմում կարծում են, որ Ջանգվելաձեն կարող էր առնվազն տեղյակ լինել պատաստվող հարձակման մասին։

Այդ միջադեպից հետո Գուլին կտրուկ փոխել է պոտենցիալ դաշնակիցների որոնման վեկտորները։ Այժմ նրանց թվում գերակշռում են «սուխումցիների» ոխերիմ թշնամիները։ Մասնավորապես, վերջին շրջանում Սալիֆովին կարելի է հաճախ տեսնել Մերաբ Պիպիայի ընկերակցությամբ։ 2012 թվականին սուխումցիները ծեծել էին Մերաբին փոքր երեխայի աչքի առաջ այն բանի համար, որ նա չի ճանաչել «օրենքով գող» Ջանգվելաձեին։ Այդ ժամանակվանից Պիպիան կազմում է վրեժխնդրության պլաններ և՛ իրեն վիրավորանք հասցնողների, և՛ նրանց ղեկավարի նկատմամբ։ Գուլիի հետ են նաև «օրենքով գողեր» Ալեքսանդր Քուշներովը (Քուշներ) և Ռաշադ Իսմայիլովը (Ռաշադ Գյանջինսկի)՝ Մերաբի վաղեմի թշնամիները։

Նրանց թվում, ում հետ հանդիպում է Գուլին, հայտնվել է միանգամայն անսպասելի մաֆիոզ՝ Սերգեյ Չեբանը (Չինացի)։ Նա ժամանակին թագադրվել էր «օրենքով գող» Գելա Կարդավայի կողմից, ով վերջին տարիներին լուրջ դժվարություններ ունի։ Զախարի Քալաշովի (Շաքրո մոլոդոյ) և այլ ազդեցիկ գանգստերների որոշմամբ՝ Գելայի գողական լիազորությունները դադարեցվել են։ Կարգավիճակը վերադարձնելու նրա բոլոր փորձերը դեռևս ավարտվում են ձախողմամբ։

Ինչպես ավելի վաղ հայտնել էր Rosbalt-ը, վերջերս կրկին լիարժեք «օրենքով գող» դառնալու ցանկությունից Գելան նույնիսկ կապի էր դուրս եկել Էդուարդ Ասատրյանի հետ (Էդիկ Օսետրինա), որը ձևավորում է հզոր կլան Մոսկվայում և հայտարարում «թիմ 1 օրենքով գողի» աթոռի համար իր հավակնություննեերի մասին։ Եվ դա չնայած այն բանին, որ ժամանակին Գելան մասնակցել էր Ասատրյանի ծեծին։

Սակայն Գելան, կարծես թե, փնտրում է իր դիրքերի վերականգնման այլ տարբերակներ՝ Օսետրինայի հետ մերձեցումից բացի։ Լոտու Գուլին այդ պլանում իդեալական տարբերակ է։ Բացառված չէ, որ Չինացու օրինակով Թուրքիա կուղևորի նաև Կարդավան։

Իր բանակցություններում Գուլին օգտագործում է միանգամայն ոչ ստանդարտ մոտեցում։ Նա զրուցակիցներին ասում է, որ գողերին ոչ մի նոր «թագավոր» պետք չէ, և ինքն անձամբ մտադիր է մյուս «օրենքով գողերի» հետ շփվել հավասար՝ «ինչպես եղբայրների հետ»։

Սակայն սուխումցիների կլանի վրա Սալիֆովի նման խաղաղասեր վերաբերմունքը չի տարածվում։ Դրա ներկայացուցիչները ջանում են հիմա գրեթե չերևալ մարդաշատ վայրերում։ Իսկ քրեական աշխարհում սպասում են Թուրքիայում մեծ արյունահեղության։

 

 

In the first thousand years of Catholic history, different varieties of Christianity developed in the Western and Eastern Christian areas of Europe. Though most Eastern-tradition churches are no longer in communion with the Catholic Church after the Great Schism of 1054, autonomous particular churches of both traditions currently participate, also known as «churches sui iuris» (Latin: «of one’s own right»). The largest and most well known is the Latin Church, the only Western-tradition church, with more than 1 billion members worldwide. Relatively small in terms of adherents compared to the Latin Church, are the 23 self-governing Eastern Catholic Churches with a combined membership of 17.3 million as of 2010.[55][56][57][58]

The Latin Church is governed by the pope and diocesan bishops directly appointed by him. The pope exercises a direct patriarchal role over the Latin Church, which is considered to form the original and still major part of Western Christianity, a heritage of certain beliefs and customs originating in Europe and northwestern Africa, some of which are inherited by many Christian denominations that trace their origins to the Protestant Reformation.[59]

The Eastern Catholic Churches follow the traditions and spirituality of Eastern Christianity and are Churches that have always remained in full communion with the Catholic Church or who have chosen to reenter full communion in the centuries following the East–West Schism and earlier divisions. These churches are communities of Catholic Christians whose forms of worship reflect distinct historical and cultural influences rather than differences in doctrine.

A church sui iuris is defined in the Code of Canons for the Eastern Churches as a «group of Christian faithful united by a hierarchy» that is recognised by the Pope in his capacity as the supreme authority on matters of doctrine within the church.[60] The term is an innovation of the CCEO to denote the relative autonomy of the Eastern Catholic Churches,[61] who remain in full communion with the Pope, but have governance structures and liturgical traditions separate from that of the Latin Church.[56] While the Latin Church’s canons do not explicitly use the term, it is tacitly recognised as equivalent.

Some Eastern Catholic Churches are governed by a patriarch who is elected by the synod of the bishops of that church,[62] others are headed by a major archbishop,[63] others are under a metropolitan,[64] and others are organised as individual eparchies.[65] Each church has authority over the particulars of its internal organisation, liturgical rites, liturgical calendar and other aspects of its spirituality, subject only to the authority of the Pope.[66] The Roman Curia has a specific department, the Congregation for the Oriental Churches, to maintain relations with them.[67] The pope does not generally appoint bishops or clergy in the Eastern Catholic Churches, deferring to their internal governance structures, but may intervene if he feels it necessary.

Be the first to comment on "Շտապ. 📌📌📌📌 «Օրենքով գողերը».."

Leave a comment

Your email address will not be published.


*